Słowo „projekcja” wywodzi się od łacińskiego „proiacere”, które oznacza “wyrzucać przez siebie”. Projekcja polega na przypisywaniu innym własnych niepożądanych uczuć, cech czy poglądów. To, czego nie akceptujemy w nas samych, zauważamy w innych, często przypisując im emocje czy zamiary, których wcale obiektywnie mieć nie muszą.
Czemu tak się dzieje? Ten mechanizm obronny pomaga chronić własne ego w ten sposób, że pozwala myśleć o sobie lepiej. Dzięki „wyprojektowaniu” własnych negatywnych uczuć z siebie możemy uniknąć zajmowania się nimi. Udajemy, że to nie nasz problem.
Czy używasz mechanizmu projekcji? Przyjrzyj się temu, jak czujesz i zachowujesz się w sytuacjach trudnych lub konfliktowych.
Przykład: masz wrażenie, że partner jest urażony, ale się do tego nie przyznaje? Może sama masz powód, aby mieć do niego żal, ale z jakiegoś powodu trudno ci to przyznać, a co za tym idzie wyrazić wprost.
Rozpoznanie projekcji u samego siebie jest zadaniem trudnym, ale możliwym. Zwykle jest ważnym tematem pracy podczas psychoterapii. Mierząc się z tym mechanizmem obronnym często mierzymy się z własnymi słabościami, co jest trudne i wsparcie terapeuty bywa tu nieocenione. Co dzięki temu zyskujemy? Znaczną poprawę jakości relacji z innymi, dojrzałość i w dalszej konsekwencji umiejętność rozpoznawania własnych uczuć, potrzeb i poczucie życia w zgodzie z sobą i innymi.

